Συγκριτική λαογραφία.

The man who knew too much (1956). σκ. A. Hitchcock.
Doris Day.



Παρακάτω στην ταινία το τραγούδι επαναλαμβάνεται. Αλλά τα πράγματα είναι εδώ πολύ πιο δραματικά.

*

The Union (1957). σκ. Chiang Wai-kong.
Fong Yim-fun.



Αδύνατον να βρω τη δεύτερη ταινία στο IMDb.

[Προσθήκη 7:42 μμ, 31/5/2009. Η προσθήκη έγινε δυνατή χάρη στην Eirini Papadopoulou στο Φέησμπουκ] Η IMDb έχει ελλείψεις. Σοβαρές ελλείψεις. Για τον σκηνοθέτη CHIANG WAI-KWONG δίνει μόνο ένα αποτέλεσμα. Ενώ πρέπει να έχει κάνει δεκάδες ταινίες. Ενδέχεται όμως να μην έγραψα το όνομά του όπως το θέλει η IMDb. Ο σωστός τίτλος του έργου από το οποίο πάρθηκε το δεύτερο κλιπ είναι μάλλον The Reunion.

*

Ο ενδυματολόγος

Μεγάλωσα πολύ.Γι΄αυτό και η ζωή μου
Μετριέται με χασέδες,με μετάξι,λουριά
Από παστωμένη στρουθοκάμηλο,τέτοια.
Κι απ΄ολες τις ειδήσεις που αφήνω
Στην άλλη την γενιά και στην παράλλη
Μόνον ως ρούχα την αποτιμώ, μόνον
Ως ρούχα.Της Άλωσης το θρηνητικό
Μεγαλείο φερ΄ειπείν, δεν το συστήνω:
Οι Γενοβέζοι είναι απτάληδες, άσε
Που χρόνια κατοικώντας κοντά σε Χιώτες
Και Προυσαλήδες, συνδυάζουν το μαβί
Με το σταχτί,και γίνονται σαν Έλληνες.
Το χοιρινό τομάρι και πώς οι Βενε-
Τσιάνοι καταφέρνουν να ομοιάζει
Αλπακάς ξεγυρισμένος, έχω και άλλοτε
Υμνήσει, αλλά στη Σαλονίκη, επί Μουράτ
Ήταν ωσαύτως αξιοθρήνητοι, άλλος
Με χλαμύδιον, άλλος με υποκάμισον
Και όλοι τους χεσμένοι από τον φόβον
Τον αγαρηνόν. Ενώ άπαξ στης ζωής
Τα μονοπάτια(τι έκφρασις χυδαία!) ευρέθην
Στην πυρά της Ιωάννας,Μαϊου τριακοστή.
Εκεί να βλέπατε των Βουργουνδών ταφτά-
Δες, μανιάκια βελουτέ και κατηφέδες
Ριγωτούς με μανικοκόλληση,σοφώς
Φουσκωμένα και χρυσόπαστα.Όσο γιά την πυρά
Ήταν ωσαύτως ευπρεπής,το πληθος
Έδινε εντύπωση γαλαζωπή και χάρη στις λεβάντες
Των αγρών, δεν βρωμούσανε πολύ.

AND I'm a genius

Η πρώτη φορά που, εγώ τουλάχιστον, άκουσα το Κογιότ να μιλάει.

Bugs: Eh, what's up doc?
Coyote: Allow me to introduce myself. My name is Wile E. Coyote. Genius! I am not selling anything, nor am I working my way through college. [Bugs: I..., Coyote -τον διακόπτει] So, let's get down to cases: You are a rabbit and I am going to eat you... for supper. Now, don't try to get away. I am more muscular, more cunning, faster and larger than you are AND I'm a genius, while you could hardly pass the entrance examinations to kindergarten. [Ο Bugs χασμουριέται] So, I'll give you the customary three minutes to say your prayers.

Operation: Rabbit (1952)


*
Με τη βοήθεια της Wikipedia συνεχίζω:

To Hare Is Human (1956), Rabbit's Feat (1960)[Bugs: "Don't take life too seriously, you'll never get out of it alive"], Compressed Hare (1961) και στο τελευταίο (και πιο αδύναμο) το Κογιότ έχει πάψει πια να μιλάει: Hare-Breadth Hurry (1963).
*

Λαογραφικό παράρτημα.

για τον Ρ___, "EVERY sentence mandatorily ends with an exclamation mark!".



Ολόκληρο το πρώτο τεύχος του ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ.

Μη ξεχάσεις: κλικ πάνω σε κάθε εικόνα για μεγαλύτερο μέγεθος
*
Για απ ευθείας κατέβασμα ολόκληρου του τεύχους: κλικ. (γιατί ενδέχεται να εξαφανιστεί το σάιτ που παραπέμπω)

Στοιχεία για μια μελλοντική λαογραφία ΙΙ

Μεταξύ άλλων και αυτό:

Διόλου τυχαίο που από το 1984- 85 και μετά, όταν το άστρο του άρχισε να δύει, ο δαιμόνιος [Γιάννης] Φλωρινιώτης ξανοίχτηκε στις βιντεοκασέτες που τότε έκαναν πάταγο! Και τι βιντεοκασέτες! Στην ποντιακή διάλεκτο! Κυριολεκτικά έκανε παιχνίδι μόνος του και έβγαλε πολλά εκατομμύρια από εκείνη την, ανέγγιχτη απ' την πλειοψηφία των τυχάρπαστων παραγωγών, παρακαλλιτεχνική πιάτσα! Έγραφε μάλιστα ο ίδιος τα σενάρια των περισσοτέρων ταινιών του, με ενδεικτικούς τίτλους Ο Τσοπάνον, Το Κρίμαν, Ο Δέσκαλον, Η Ξενητεία κλπ. κλπ.

Όταν ο Γιάννης Φλωρινιώτης τραγούδησε Κώστα Βάρναλη.




*

Βίντεο με τον Φλωρινιώτη κυκλοφορούν πολλά (ορισμένα έχουν μόνο ήχο και μια εικόνα). Με την πάροδο του χρόνου δεν κατόρθωσε δυστυχώς να αποφύγει ένα είδος γραφικότητας.

*

Διάνοιες

Ό,τι μισώ: Ο ταξιτζής-μικρομεσαίος που την κάνει γιατί πάει αγώνα (ή ότι άλλο γουστάρει), ενώ ο άλλος ιδρώνει-βρέχεται-επείγεται κτλ. Κι αυτό εκ του ασφαλούς, με το χαμόγελο του σταρχίδιαμας. Φυσικά υπό τους ήχους μουσικής υβριδίου, μισή Θεοδωράκης-μισή Σπανουδάκης.



Κι από κάτω η Τιμωρία με άναρθρα ε-ε-ε και α-α-α και πυροτεχνήματα. Βάλε κάνα σπάσιμο τουλάχιστον διαφημιστάρα... Σημειώνω τη φραπεδιά πρώτο πλάνο. Καλό συμπλήρωμα του από πάνω στιγμιότυπου/μεταφοράς. Η εικόνα πλήρης.



Ευτυχώς που υπάρχει το Φέησμπουκ (Elias Fragoulis αυτή τη φορά) και τις είδα.
*

Η σονάτα του Kreutzer

Από εδώ:

Ιn the Epilogue To The Kreutzer Sonata, published in 1890, Tolstoy clarifies the intended message of the novella, writing, "We must cease thinking that carnal love is something peculiarly exalted; we must come to understand that the aim which is worthy of man is to serve humanity, his country, science, or art (let alone serving God)." Countering the argument that widespread abstinence would lead to a cessation of the human race, he describes chastity as an ideal that provides guidance and direction, not as a firm rule. Writing from a position of deep religiosity (that he had explained in his Confession in 1882), he points out that not Christ, but the Church (which he despises) instituted marriage. "The Christian's ideal is love of God and his neighbour, self-renunciation in order to serve God and his neighbour; carnal love, marriage, means serving oneself, and therefore is, in any case, a hindrance in the service of God and men".

During the international celebration of Tolstoy's 80th birthday in 1908, G. K. Chesterton would criticize this aspect of Tolstoy's thought in an article in the September 19th issue of Illustrated London News, writing: "Tolstoy is not content with pitying humanity for its pains: such as poverty and prisons. He also pities humanity for its pleasures, such as music and patriotism. He weeps at the thought of hatred; but in The Kreutzer Sonata he weeps almost as much at the thought of love. He and all the humanitarians pity the joys of men." He went on to address Tolstoy directly: "What you dislike is being a man. You are at least next door to hating humanity, for you pity humanity because it is human."